Фенолайф

Спектри зиддибактериявии таъсир

Метронидазол: trichomonas vaginalis

Батсиллаҳои анаэробии грамманфӣ, аз ҷумла: Bacteroides fragilis, Fusobacterium spp

Батсиллаҳои анаэробии граммусбат: Clostridium rium

Коккҳои граммусбат, аз ҷумла: Peptococcus niger, Peptostreptococcus spp

Нистатин: Candida albicans non-albicans

Неомицин: Escherichia coli Klebsiella spp-Enterobacter

Метронидазол

Воситаи зиддибактериявӣ ва зиддипротозойӣ; бар зидди аксарияти бактерияҳои облигатӣ ва протозоаҳо фаъол аст, ки ин тавассути барқароршавии кимиёвии дохилиҳуҷайравӣ бо механизмҳои барои метаболизми анаэробӣ хос амалӣ мегардад.

Метронидазоли барқароршуда, ки ситотоксикӣ буда, вале давраи нимихроҷи кӯтоҳ дорад, бо ДНК таъсири мутақобила намуда, вайроншавии сохтори спиралӣ ва канда шудани занҷирро ба вуҷуд меорад, ки дар натиҷа синтези кислотаи нуклеинӣ боздошта шуда, ҳуҷайра нобуд мешавад.

Метронидазол таъсири бактерисидӣ дорад. Истифодаи он флораи табиии симбиотикиро тағйир намедиҳад.

Нистатин сулфат

Воситаи зиддизамбурӯғӣ бо таъсири фунгистатикӣ ва фунгисидӣ. Он ба стеринҳои мембранаи ҳуҷайра, ки ҳамчун монеаи селективӣ амал мекунанд, пайваст шуда, ба талафи ҷузъҳои муҳимтарини ҳуҷайра оварда мерасонад.

Неомицин сулфат

Антибиотик бо таъсири маҳаллии антисептикӣ.

Лидокаин

Анестетик барои пардаи луобии маҳбал.

Дексаметазон

Истифодаи маҳаллии дексаметазон таъсири зиддиилтиҳобӣ, зиддихориш ва рагтангкунанда дорад.

Механизми таъсири он пурра маълум нест.

Маълумоти мавҷуда алоқамандии байни таъсири рагтангкунандаи онҳо ва самаранокии табобатӣ дар одамонро тахмин мекунанд.

Ҳангоми истифодаи вагиналии метронидазол ҷаббидашавии системавӣ тақрибан 20%-и вояро ташкил медиҳад.

Неомицин сулфат ва Нистатин сулфат:

Аз пӯсти солим ё пардаи луобӣ ҷаббида намешаванд. Аммо, агар осебҳои калон, сӯхтагиҳо ё қитъаҳои грануляционӣ мавҷуд бошанд, неомицин ҳангоми ин тарзи истифода ҷаббида шуданаш мумкин аст, бинобар ин эҳтимоли таъсироти системавии неомицин сулфат истисно нест.

Дексаметазон:

Гарчанде миқдори кортикостероид кам аст, таъсири системавӣ дар беморони ҳассос истисно нест.

Пас аз ҷаббидашавӣ, он ҳамон фармакокинетикаеро дорад, ки кортикостероидҳои ба таври системавӣ таъиншуда доранд. Он ба сафедаҳои плазма пайваст шуда, асосан дар ҷигар мубодила мешавад ва сипас тавассути гурдаҳо ихроҷ мегардад.

Баъзе кортикостероидҳои барои истифодаи беруна ва метаболитҳои онҳо инчунин бо талха ихроҷ мешаванд.